Benim gibiysen ve kendi portreni çekmeyi seviyorsan, bu yazı senin için! Zıplayıştan sonra ipuçlarımı oku!
Zıplamak?
Fuji Instax Mini 7s’yi tüm şipşak fotoğraflarım için kullanıyorum ve sahip olan dostlarımın da bildiği gibi, flaşı kapatılamıyor. Bu fazla pozlanmış karelere sebep oluyor, özellikle yakın çekimlerse.
Bu problemi aşmak için, bir parça turuncu şeker kağıdını tonunu azaltmak için flaşa bantlamak işe yarıyor. (Ayrıca renk patlaması da elde ediyorsun!)
Turuncu oldum!
Kameradan utananlar için de bir çözüm var. Maske kullanmak! Maymun maskeleri, tavşan maskeleri, yüzü kapatan herhangi bir şey :)
Evde hızlı bir arama sonucu gözlük, papyon ve plastik ördek buldum ve bunu çektim…
Delice? Dahice? Kararı sana bırakıyorum…
Eğer hala yapmadıysan, yakın çekim lensini denemelisin. Makinenin önüne kolayca takılıyor, 40-60 santimetre arasındaki pozları yakalamanı sağlıyor ve ayna eklentisiyle kendini bile çekmen çok kolay! (Yukarıdaki fotoğrafı bu lensle çektim.)
Kareni ayarladın, fotoğrafı çektin, bitti değil mi? Yanlış. Tek kelime. Çıkartmalar.
Bir şeyler fırlatmak…
Birkaç yıl içinde, paralaks hatasından dolayı pek çok kere yanlış kadrajlı pek çok fotoğraf çektim(yokekei onun hakkında burada çok iyi bir ipucu yazısı yazmış) ve pek çoğu sıkıcıydı. Çıkartma eklemek bunu tamamen değiştirebiliyor!!
Ördekle dalmak!
Çıkartmalardan sonra fotoğraflarıma yapıştıracak başka şeyler ararken hareketli gözler buldum…
Şimdi, şu andan itibaren ben, gidip insanlara spatulamla vurmalıyım(?!) Sonra görüşmek üzere ve teşekkürler!
Spatula Çocuk’a dikkat edin!!!
1 yorum
lostlittlekid
Thank you for translating my article :) @civcivli