1 Yorum

  1. vanyadayi
    vanyadayi ·

    kör, ayna ile camın farkını sonunda anlamayı başardı. yıllar sonra… üstelik bunu istediği için değil, mecbur kaldığı için öğrenmişti. parmaklarını ıslatıp cam ya da aynaya dokunuyor sonra kulağını yaklaştırıyordu. aynayı hemen tanıyor ve aynanın içindeki birikmiş sesleri duyabiliyor, nefesini tutup dinliyordu. uzun sürmüştü bu uğraşı. sırtını taşa dayadı. elini gölgedeki kayaya dayadı. yüzünde güneş bekledi. güneş gölgedeki eline ulaşmadan ışığın, ısının kayadaki gizli seslerini dinledi. güneşin kayadan nasıl geçtiğini, sırtını kayaya dayayıp güneş yüzüne gelmedenki kayanın sesleri ile ve güneş yüzüne vurduğundaki kayanın ısınan seslerini dinleyerek anlıyordu.
    bir keresinde bir gezgine körlüğün renginin tozlu, kirli sarı, açık yeşil olduğunu söylemişti. aynadaki sırda biriken görüntülerin, sırrı nasıl ve ne kadar kirlettiğini ve bu yoğunluğun kendiliğinden çıkardığı gizli ürperti gibi ses kırıntılarının gölgelerini ve en önemlisi anlamlarını artık hissedebiliyordu.

More photos by vanyadayi